جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

198

ميزان الملوك والطوائف وصراط المستقيم في سلوك الخلائف ( فارسى )

احدى نگذارد . بلكه هركس كه مالى از او قبول كند منت‌دار او باشد كه راضى به وكالت او مر خداى شده و حواله او را به او قبول نموده ، زياده آنكه چون در عالم الست مال و نفس را كه به خداوند فروخته است و بهشت را خريده است به فرمودهء إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ بايد كه در دار دنيا كه وقت و محل تسليم است مال و نفس را به طريق تسليم و رضا تسليم نمايد تا در روز قيامت كه وقت و محل تسليم بهشت است ، خداوند بهشت را به او تسليم كند . پس اصحاب اموال و ارباب نعم ، چون خود را و مال و جاه و دنيا را از آن ده صفت ذميمه كه سابقا مذكور شد پاك و مبرّا گردانند و به اين ده صفت و ده خاصيت مخصوص ، موصوف و مخصوص گردانند ؛ به كيمياى سعادت ابديّه رسيده باشند و مال و جاه دنياى فانى را يكى ، هفتصد و اضعاف مضاعف درجات و مثوبات آخرت و قربت و جوار حق گردانيده باشند . چنان كه خداوند وعده داده و فرموده است كه مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ « 1 » . يعنى مثل و حالت آنچنان اشخاصى كه انفاق مىنمايند اموال خود را در راه و رضاى و فرمودهء خداوند ، به مثال و حالت يك دانه است كه بروياند هفت سنبله را و در هر سنبله ، يك صد دانه باشد و خداوند زياده و مضاعف مىگرداند بر هفتصد ايضا از براى هركس كه بخواهد و خداوند واسع است رحمت او و عالم به نيات و اعمال بندگان و استحقاق ايشان مىباشد و به هركس به قدر خلوص نيّت و صفا و عقيدت و صحت عمل و استحقاق او مىدهد و مضاعف مىگرداند .

--> ( 1 ) . بقره : 261